Honfleur is een gemeente in Frankrijk, in het departement Calvados, in de regio Normandië. Het ligt tegenover de stad Le Havre, die ten noorden van de Seine ligt. Honfleur ligt aan de zuidoever van de Seine, aan de rand van de Baai van de Seine. Honfleur staat op de lijst van bloemensteden.
Wat Honfleur zo charmant maakt, zijn ongetwijfeld de met leisteen bedekte huizen, die beroemde schilders zoals Claude Monet en Gustave Courbet tot grote inspiratie hebben gebracht.
In 1027 wordt de stad Honfleur voor het eerst genoemd. De stad werd al in de 13e eeuw voorzien van vestingwerkenth eeuw, op initiatief van Karel V. Hij wilde voorkomen dat de Engelsen toegang zouden krijgen tot de monding van de Seine.
Ondanks deze vestingwerken, De stad zal meerdere keren worden belegerd en bezet op de 15eth eeuw. Vandaag de dag zijn van deze vestingwerken alleen nog de Lieutenance (of Poort van Caen) en de twee ronde torens overgebleven. Honfleur zou later tot bloei komen dankzij de nabijheid van de maritieme wereld: handel, scheepsbouw, enzovoort…
Vanuit deze stad vertrok de ontdekkingsreiziger Jehan Denis naar Newfoundland, maar ook Samuel de Champlain naar Québec. Honfleur zou zelfs uitgroeien tot een van de belangrijkste slavenhavens van Frankrijk door een bijdrage te leveren aan de driehoekshandel (op 7th slavenhaven, en meer dan 130 expedities). Dit zal overigens leiden tot de afbraak van de vestingwerken op initiatief van Colbert, met als doel het bassin, dat momenteel bekendstaat als ‘het oude bassin’, uit te breiden’. En het was Abraham Duquesne die de werkzaamheden voortzette, die pas in de 18e eeuw werden voltooidth eeuw.
Maar de stad Honfleur zal het moeilijk hebben om zich te herstellen van het verlies van de koloniën en de concurrentie van haar buurstad, Le Havre.
Tegenwoordig heeft de haven van Honfleur niet meer de grandeur van weleer, maar hij dient van de voorhaven naar de haven van Rouen.
De stad Honfleur is vooral bekend om de oude haven, maar heeft ook een interessant erfgoed, zoals de verschillende kerken – de Sint-Catharinakerk, de Sint-Stefanuskerk en de Sint-Leonarduskerk.
De kapel Notre-Dame-de-Grâce is een religieus gebouw dat uitkijkt over de stad Honfleur en tegenover de monding van de Seine ligt, maar deel uitmaakt van een naburige gemeente, namelijk Equemauville, gelegen in het departement Calvados, in de regio Normandië. De kapel staat sinds 1938 op de monumentenlijst.
In 1023 werd op het Plateau de Grâce een eerste kapel gebouwd op initiatief van Richard II, hertog van Normandië, nadat hij op zee aan een storm was ontsnapt; het was een gelofte die hij toen had afgelegd. Tegenwoordig zijn er votiefgeschenken te zien, evenals een Dupont-orgel met twee klavieren en een pedaal.
De Sint-Leonarduskerk van Honfleur is een religieus bouwwerk dat in het zuidoosten van de stad Honfleur ligt, in het departement Calvados, in Normandië. De kerk staat sinds 1980 op de monumentenlijst.
Hoewel er op deze plek ongetwijfeld een heiligdom heeft gestaan, lijkt het erop dat de oude kerk tijdens de godsdienstoorlogen is verwoest. De huidige kerk is gebouwd tussen de 17eth de 17e en de 18e eeuwth eeuw.
Het bijzondere aan dit religieuze gebouw, dat in vergelijking met andere katholieke kerken in Frankrijk nog vrij recent is, is ongetwijfeld de koepelvorm van de klokkentoren. Bovendien beschikt de kerk over een orgel op de tribune, gebouwd door Ducroquet, Merklin, Charles Mutin, Jean-François Dupont en Nicolas Toussaint, allen orgelbouwers. Dit orgel staat volgens de Mérimée-database op de lijst van historische monumenten.
De Sint-Stefanuskerk van Honfleur – voorheen de Sint-Stefanus-des-Préskerk – is een kerkgebouw in Honfleur, aan de Quai Saint-Étienne, niet ver van het oude havengedeelte. In tegenstelling tot de Sainte-Catherine-kerk is de Saint-Étienne-kerk uit steen opgetrokken. Ze staat sinds 1932 op de monumentenlijst.
Volgens de Mérimée-database is het gebouw deels in de 14e eeuw, deels in de 15e eeuw en deels in de 16e eeuw gebouwd. Het zou in 1369 zijn verplaatst om op bevel van koning Karel in de vesting te worden geïntegreerd, en vervolgens – wat interessant is – in 1432 zijn uitgebreid door de Engelse soldaten die de stad toen bezetten.
Het werd aan het einde van de 18eth eeuw, waarna het na de Franse Revolutie meerdere malen van bestemming veranderde (douane-opslagplaats of zelfs handelsbeurs). Aan het einde van de 19eth eeuw.
Sinds (1897) is het omgevormd tot een maritiem museum en in 1993 werd het opnieuw gedeeltelijk gerestaureerd.
De Sint-Catharinakerk is een kerkgebouw in Honfleur, niet ver van het ‘oude bassin’ aan de Quai Sainte Catherine. Dit gebouw maakt deel uit van het bisdom Bayeux en Lisieux en staat sinds 1875 op de monumentenlijst.
Het bijzondere aan deze kerk is dat ze uit hout is gebouwd, wat vrij ongebruikelijk is voor een kerk in Frankrijk.
Aan het einde van de Honderdjarige Oorlog werd de Sint-Catharinakerk gebouwd volgens een ontwerp dat leek op dat van een markthal. De klokkentoren en het tweede schip werden later toegevoegd.
Volgens de gewoonte zou dit hele gebouw zonder gebruik van een zaag zijn gebouwd, zoals de traditie van de ‘bijlmeesters’ voorschrijft. Het dak is gedeeltelijk bedekt met dakplanken.
Het etnografisch museum is een museum dat zich bevindt in de stad Honfleur, in het departement Calvados, in de regio Normandië, meer bepaald in het landhuis van de wijnbouwer. Dit museum werd aan het einde van de 19eth eeuw. Het landhuis van de wijnbouwer staat sinds 1932 op de monumentenlijst. Het valt op door zijn houten architectuur en uitkragende constructie.
Het Maritiem Museum bevindt zich in Honfleur, in het departement Calvados, in Normandië, en is sinds 1897 gevestigd in de voormalige kerk Saint-Étienne, of Saint-Étienne-des-Prés, aan de Quai Saint-Étienne.
Twee jaar na de opening herbergt het Marienmuseum collecties van voorwerpen en kostuums. Het museum zoals we het vandaag kennen, werd tussen 1976 en 2002 op initiatief van Pierre Orange gereorganiseerd, waardoor bezoekers nu historische en maritieme collecties kunnen bewonderen. Het museum beschikt ook over schaalmodellen van schepen, waarvan de grootste die van de Nymphe is.
De term ‘Maisons Satie’ verwijst naar vakwerkhuizen (drie in totaal) die deels het geboortehuis van de componist Erik Satie vormen en deels het Satie-museum. De Maisons Satie staan sinds 1992 op de monumentenlijst. Het Satie-museum opende zijn deuren in 1998 en brengt op verschillende manieren hulde aan de gelijknamige muzikant en componist. U vindt er talrijke en zeer gevarieerde voorwerpen, zoals schilderijen, tekeningen, meubels, enzovoort…
Het Eugène Boudin-museum is een kunstmuseum in Honfleur, in het departement Calvados, in Normandië. Dit museum werd in 1868 opgericht op initiatief van de gemeente Honfleur en Louis-Alexandre Dubourg, schilder van beroep.
Het is sinds 1924 gevestigd in de voormalige kapel van het Augustinessenklooster en werd in de jaren ’70 gerenoveerd.
De zoutpakhuizen bevinden zich in Honfleur, in het departement Calvados, in Normandië. Het zijn gebouwen van breuksteen, die dankzij de conserverende werking van zout dienden om vis te bewaren en die in deze vissershaven zeer nuttig bleken te zijn. Ze zijn in 1916 geklasseerd als historische monumenten.
Vandaag de dag zijn er nog maar twee van de drie zoutschuren over die er oorspronkelijk waren.
Het Alphonse Allais-museum ligt in Honfleur, in het departement Calvados, in Normandië. Het bevindt zich op nummer 2th verdieping van een gebouw. Het is in 1999 opgericht en zou het kleinste museum van Frankrijk zijn; het is namelijk slechts 8 m² groot.
Alphonse Allais was een humorist, schrijver en journalist, geboren in Honfleur, die leefde in de tweede helft van de 19eth eeuw. Hij schreef onder meer voor het tijdschrift ‘Le Chat Noir’, waarvan hij in 1886 hoofdredacteur werd. Hij publiceerde ook in andere tijdschriften (bijvoorbeeld ‘Gil Blas’) en bracht vervolgens bundels uit. Hij stierf in 1905.
De stad Honfleur heeft ook nog andere bezienswaardigheden, zoals de sloep ‘Cotre Sainte-Bernadette’, die in 1992 als historisch monument is aangewezen.
De kunstenaars die de stad Honfleur hebben geschilderd, vormen wat tegenwoordig de ‘school van Honfleur’ wordt genoemd, een kunststroming die heeft bijgedragen aan de opkomst van het impressionisme.
Tot de schilders die hun stempel op de stad Honfleur hebben gedrukt, behoren onder meer Eugène Boudin, Claude Monet, Gustave Courbet, Camille Corot en Johan Barthold Jongkind.
Honfleur ligt juist aan de zuidoever, of de linkeroever van de monding van de Seine.
Vanuit Le Havre: Je kunt Honfleur gemakkelijk bereiken vanuit Le Havre via de Pont de Normandie. Er rijden buslijnen naar Honfleur.
Honfleur telt zeker meer dan 7000 inwoners, en maakt deel uit van de agglomeratie Honfleur, die meer dan 12 gemeenten omvat. De inwoners van Honfleur worden de Honfleurais genoemd.
De naam van de stad is afgeleid van de benaming ‘fleur’, die in Normandië zeker niet uniek is. Deze uitdrukking ‘fleur’ of ‘fleu’ zou simpelweg ‘rivier’ betekenen. De uitdrukking ‘Hon’ in Honfleur zou afkomstig zijn van het Oudnoors Hùni.

Bij Cparici.com gebruiken we cookies om ons publiek te meten, onze relatie met u te onderhouden en ontwerpproblemen op te sporen om degenen die aan de site werken te helpen een betere ervaring te bieden.
Hiermee kun je ook kaarten bekijken op onze site (en dat zijn er heel veel, het zou zonde zijn om ze te missen!).
We willen graag dat ze met je meegaan, vind je dat goed?
