
Plouguerneau is een gemeente in het noorden van de Finistère, bekend om haar 45 km kust, de eilanden meegerekend, haar vuurtorens en haar religieus erfgoed. Op zo’n 27 km van Brest combineer je er kustwandelingen, tradities en culturele plekken.
Plouguerneau (Plougerne in het Bretons) is een gemeente in de Finistère, in Bretagne, die zowel aan de Aber-Wrac’h als aan het Kanaal grenst. In 2023 telde ze 6.755 inwoners op 43,33 km². De naam zou komen van ploe (parochie) en Kerneo (Cornwall).
De kust van Plouguerneau is, de eilanden meegerekend, zo’n 45 km lang: fijne zandstranden, rotsen en schiereilanden. Bekende stranden zijn de Grève Blanche, Kervenni, Saint-Cava en Porz Gwenn. Het strand van Kervenni, in Lilia, kijkt uit op de Île Vierge en haar vuurtorens; je kunt er bij eb schelpdieren zoeken.
Verschillende eilanden maken het plaatje compleet: de Île Wrac’h, waarvan het seinhuis nu een kunstenaarsresidentie is, de Île Stagadon, bij springtij te voet bereikbaar, en de Île Vierge.
Dit kleine granieten wachthuis staat op het schiereiland Penn Enez, tegenover de haven van Koréjou. Het dateert van het einde van de 17e eeuw, toen Vauban de kustbewaking organiseerde, en controleerde de toegang tot de Aber-Wrac’h.
Later diende het in de 19e eeuw als douanehuis en daarna als schuilplaats voor de wierverzamelaars. De gemeente restaureert het met de hulp van internationale vrijwilligerskampen: in juli 2024 vernieuwden acht jongeren uit Spanje, Vietnam, Duitsland, Frankrijk en Nederland de binnenpleister en de vloer.

In de zomer toont het wachthuis gratis kunsttentoonstellingen. Het is ook open tijdens de Open Monumentendagen, soms met rondleidingen over de militaire geschiedenis, de wierverzamelaars en de kust.
Op de duin van Koréjou, op de punt van het schiereiland Penn Enez, staan de hedendaagse granieten beelden van de Calvaire de l’Estran. Het werk sluit aan bij de traditie van de Bretonse calvaries en eert de mensen van de zee.
Het project werd in 2006 gestart door beeldhouwer François ‘Fañch’ Breton, die zich in Plouguerneau vestigde. Zijn doel: zo’n 300 beelden die het leven aan de kust vertellen, met zeelieden, wierverzamelaars en beschermende figuren zoals de heilige Tariec. Een vrijwilligersvereniging steunt het werk, en in 2017 werd een gebeeldhouwde latei geplaatst. Ongeveer 150 stukken zijn al te zien, en de beeldhouwer werkt verder.

Prehistorie: verschillende megalieten getuigen van vroege bewoning, zoals de menhirs van Goarivan en Menozac’h, de stèle van Prad-Paol en de dolmen van Lilia, een ganggraf uit het late neolithicum dat in 1959 als monument werd beschermd.
Middeleeuwen: de Duivelsbrug (Pont-Krac’h), een stenen dam die de Aber-Wrac’h bij eb oversteekt tussen Plouguerneau en Lannilis, zou uit de Gallo-Romeinse tijd of de vroege middeleeuwen stammen. Er hoort een legende bij.
Nieuwe tijd: de processie van de ‘kleine heiligen’, een veertigtal beschilderde houten beeldjes die op draagbaren worden gedragen, zou teruggaan op een pestepidemie rond 1640. In de winter van 1806-1807 leed het Engelse fregat La Blanche schipbreuk voor de kust. Stèles en monumenten herdenken ook de slachtoffers van beide wereldoorlogen en de bevrijding in augustus 1944.
De gemeente telt talrijke kruisen, calvaries en kapellen. De belangrijkste:

Zo’n 2,5 km ten noorden van het centrum staat de kapel Saint-Michel op een rotsplateau, vlak bij de duinen van Trémenac’h. De latei boven de deur draagt het jaartal 1707. Michel Le Nobletz, grondlegger van de Bretonse missies, trok zich in 1607-1608 op deze plek terug; een klein oratorium op een twintigtal meter markeert de plaats.
De kapel, op een Latijns kruisplan met een veelhoekig koor, werd in 1828 en opnieuw in 1974 gerestaureerd. Sinds 2004 hebben vrijwilligers er een barok hoogaltaar teruggeplaatst. Binnen staan beelden van de Maagd Maria, de heilige Michaël, de heilige Anna en de heilige Sebastiaan, en een Ecce Homo. Een monolithisch kruis markeert de ingang, en op het strandje ernaast lag vroeger een heilige bron, Aotig ar Feunteun.
Er worden jaarlijks twee pardons gehouden, eind juni en in september. De kapel is een geliefde stop voor wandelaars, met een kleine parking aan de afslag naar Trémenac’h.

Zeewier: Plouguerneau is een hoofdstad van de wieroogst. In 2026 maakte het vroegere wiermuseum plaats voor ALGAE, een bezoekerscentrum aan de haven van Koréjou, beheerd door de vereniging Karreg Hir.
Sport en vrije tijd: zeilschool, roeien in Koréjou, rolhockey, gouren (Bretons worstelen), voetbal en tennis.
Feesten: de processie van de kleine heiligen, het Sint-Jansfeest (Tantad) met vreugdevuur en traditionele muziek, en het feest van de wierverzamelaars.
À La Maison, in het centrum, serveert een bistronomische keuken met lokale producten, zoals lijngevangen zeebaars of sint-jakobsschelpen. Tegenover de haven van Koréjou serveert het Carré St Michel seizoensgerechten van land en zee, met zeezicht.
Voor zeevruchten zijn Mémé Lilia en het restaurant van het Castel Ac’h goede adressen. Crêperie La Route du Phare serveert klassieke en originele crêpes. Le Lizen, La Scudéria en Le XV Breizh vullen het aanbod aan.
Het Logis Le Castel Ac’h is een hotel-restaurant aan zee, op het strand van Lilia-Kervenni, tegenover de Île Vierge. Het telt 24 kamers, veel met zeezicht.
Gerenoveerde vissershuizen, gîtes en vakantiewoningen zijn geschikt voor gezinnen en koppels. Voor een verblijf in de natuur heeft de camping van de Grève Blanche plaatsen met zeezicht.
De Aber-Wrac’h is een lange riviermonding die tussen Plouguerneau, Lannilis en Landéda landinwaarts loopt. Met duinen, stranden en eilanden leent hij zich voor wandelen, zeilen, kitesurfen en windsurfen. De jachthaven is een belangrijke tussenstop tussen Brest en Roscoff.
De naam komt misschien van het Bretonse gwrac’h, ‘oude vrouw’ of ‘fee’. De Duivelsbrug, die hem bij eb oversteekt, voedt de legende.

Dit eilandje van 4 hectare, aan de monding van de aber, is bij springtij te voet of per boot bereikbaar. De twee boogvormige stranden aan de zuidoostkant zijn geliefd bij plezierschippers. Het eiland was ooit van de schilder Bernard Buffet; de vroegere boerderij van de wierverzamelaars is nu een gîte, beheerd door een vereniging die verbonden is met pater Jaouen.
De vuurtoren van de Île Vierge is een van de symbolen van Plouguerneau. Met 82,5 m is hij de hoogste vuurtoren in natuursteen van Europa, met een draagwijdte van 50 km. Hij werd van 1896 tot 1902 in graniet gebouwd en verving een eerste vuurtoren uit 1845, die er nog altijd naast staat.
Om de lantaarn te bereiken, beklim je 360 stenen treden en daarna 32 ijzeren treden. Het uitzicht reikt over het Kanaal, de abers en de eilanden. Beide vuurtorens zijn sinds 2011 als historisch monument beschermd. Het eiland en de vuurtoren zijn te bezoeken van april tot september, op reservering.
Adres: place du Verger, BP 1, 29880 Plouguerneau
Telefoon: +33 2 98 04 71 06
E-mail: mairie@plouguerneau.bzh
Officiële website: www.plouguerneau.bzh

Openingstijden: maandag, woensdag, donderdag en vrijdag 9-12 uur en 14-17 uur; dinsdag en zaterdag 9-12 uur.
De Grève Blanche, het strand van Kervenni tegenover de Île Vierge, Saint-Cava en Porz Gwenn.
Ja, per boot, van april tot september en op reservering. De klim naar de top van de vuurtoren hoort bij het bezoek.
Met de auto vanuit Brest, op zo’n 27 km, of vanuit Lannilis over de brug van Paluden. Ook regionale bussen rijden naar de gemeente.
De processie van de kleine heiligen (Hemelvaartsdag, de zondag erna en pinkstermaandag), het feest van de wierverzamelaars en het Sint-Jansfeest eind juni.
De menhir van Goarivan, de dolmen van Lilia, de stèle van Prad-Paol en de menhir van Menozac’h aan zee.
Ja: zeilschool, roeien in Koréjou, kitesurfen en windsurfen op de Aber-Wrac’h.
In het wachthuis van Koréjou, in het centrum ALGAE over zeewier en wierverzamelaars, en bij de oorlogsmonumenten en de stèle van de bevrijding.
Plouguerneau combineert een lange kust, een rijk religieus erfgoed, levende tradities en een sterke maritieme cultuur. Stranden, megalieten, kapellen, zeewier en vuurtorens maken er een authentieke halte in het Pays des Abers van.
Het kustpad GR 34 volgt de hele kust van de gemeente. In het zuiden loopt het vanaf de brug van Paluden langs de Aber-Wrac’h en komt het langs Koréjou, de Calvaire de l’Estran en de kapel Saint-Michel. In het noorden bereikt het Lilia, tegenover de Île Vierge, en gaat het verder naar Guissény en Kerlouan aan de Côte des Légendes, tussen duinen, granietrotsen en kleine baaien.
Het pad is te lopen in etappes van een paar kilometer. Let op de getijden: sommige stranden en de wandeling naar de eilanden zijn alleen bij eb mogelijk.

Bij Cparici.com gebruiken we cookies om ons publiek te meten, onze relatie met u te onderhouden en ontwerpproblemen op te sporen om degenen die aan de site werken te helpen een betere ervaring te bieden.
Hiermee kun je ook kaarten bekijken op onze site (en dat zijn er heel veel, het zou zonde zijn om ze te missen!).
We willen graag dat ze met je meegaan, vind je dat goed?
